وعده ژانری؛ آنچه اثر وعده می‌دهد

صدایی که از پرده فراتر می‌رود «What Happened, Miss Simone?» بیش از آن‌که شرحی خطی از زندگی یک موسیقی‌دان باشد، مواجهه‌ای با حضوری است که به‌سختی می‌توان در قالب زندگی‌نامه مهارش کرد. نینا سیمون در این مستند هم‌زمان هنرمند، راوی و معمای مرکزی فیلم است: زنی با نبوغی کم‌نظیر، اراده‌ای سرکش و حساسیتی که جهان پیرامونش را بی‌پرده به چالش می‌کشید.

روایت و ریتم؛ جریان داستان

فیلم، با اتکا به صدای خود او و انبوهی از تصاویر آرشیوی، می‌کوشد نه فقط مسیر حرفه‌ای‌اش، بلکه شکاف میان سیمای عمومی و زندگی درونی او را نیز پیش چشم بگذارد. عنوان پرسشی فیلم، از همان ابتدا لحن آن را تعیین می‌کند. اینجا قرار نیست با قهرمانی بی‌نقص روبه‌رو شویم؛ قرار است بپرسیم چه بر سر انسانی آمد که هم می‌خواست هنرش را به کمال برساند و هم نمی‌توانست نسبت به رنج و بی‌عدالتی سکوت کند.

« عنوان پرسشی فیلم، از همان ابتدا لحن آن را تعیین می‌کند. »

شخصیت‌ها و اجرا

پاسخ فیلم نه ساده است و نه نهایی، و ارزشش تا حد زیادی در همین ناتمامی نهفته است. روایت از زبان خود نینا یکی از انتخاب‌های تعیین‌کننده فیلم، سپردن بخش بزرگی از روایت به صدای نینا سیمون است. او زندگی و دیدگاه‌هایش را در نوارهای گفت‌وگو بازگو می‌کند و صدای ضبط‌شده‌اش بر تصاویر، اجراها و خاطرات دیگران می‌نشیند.

« پاسخ فیلم نه ساده است و نه نهایی، و ارزشش تا حد زیادی در همین ناتمامی نهفته است. »

فضا و فرم؛ لحن بصری

این شیوه به فیلم صمیمیتی ویژه می‌بخشد: مخاطب با شرحی بی‌طرفانه و

« این شیوه به فیلم صمیمیتی ویژه می‌بخشد: مخاطب با شرحی بی‌طرفانه و »