نقد و بررسی
نقد This Way Up | 2019
وعده ژانری؛ آنچه اثر وعده می‌دهد
بازسازی زندگی، نه آغاز دوباره «This Way Up» کمدی‌درامی بریتانیایی است که به‌جای آن‌که فروپاشی روانی آین را به نقطه‌ای نمایشی برای یک داستان نجات‌بخش تبدیل کند، از دل آن به زندگی روزمره بازمی‌گردد. آین پس از دوره‌ای دشوار می‌کوشد کارش را از سر بگیرد، رابطه‌اش را با خواهرش سامان دهد و دوباره در جهان اطرافش جا باز کند.
روایت و ریتم؛ جریان داستان
اما سریال از همان ابتدا روشن می‌کند که بازگشت به زندگی خطی مستقیم نیست: پیشرفت و پس‌رفت، گشاده‌دستی و خودویرانگری، خنده و اندوه ممکن است در یک روز و حتی در یک گفت‌وگو کنار هم قرار گیرند. این انتخاب، هستهٔ صداقت اثر را می‌سازد. «این‌بار همه‌چیز درست می‌شود» وعدهٔ آشنای روایت‌های بازسازی در اینجا جای خود را به تلاشی کوچک‌تر و دشوارتر می‌دهد: این‌که آدم گاهی فقط بتواند روز را به پایان برساند، از کسی کمک بگیرد یا در برابر یک عادت آسیب‌زا مکث کند.
شخصیت‌ها و اجرا
به همین دلیل، سریال نه قصهٔ پیروزی بر بیماری، بلکه روایتی از زیستن در کنار شکنندگی است؛ روایتی که امید را از دل رفتارهای ساده و پیوندهای انسانی بیرون می‌کشد.,4"> [blocked]
ثبت دیدگاه