نقد و بررسی
نقد بچه شری (Sherrybaby) | 2006
وعده ژانری؛ آنچه اثر وعده می‌دهد
بازگشت به زندگی؛ نه بازگشت به نقطهٔ آغاز «Sherrybaby» از جایی آغاز می‌شود که بسیاری از درام‌های اجتماعی ترجیح می‌دهند به‌سرعت از آن عبور کنند: لحظهٔ آزادی. شری پس از سال‌هایی در زندان، پاک از مواد مخدر و سرشار از امید به خانه برمی‌گردد. در تصور او، آزادی فرصتی است تا گذشته را پشت سر بگذارد، زندگی‌اش را از نو بسازد و پیوند ازدست‌رفته با دختر خردسالش، الکسیس، را ترمیم کند.
« شری پس از سال‌هایی در زندان، پاک از مواد مخدر و سرشار از امید به خانه برمی‌گردد. »
روایت و ریتم؛ جریان داستان
اما فیلم از همان ابتدا روشن می‌کند که آزادی به‌معنای رهایی فوری نیست. زندان پایان پیامدهای گذشته نیست؛ شری باید در جهانی زندگی کند که هنوز بر اساس همان گذشته درباره‌اش قضاوت می‌کند. این بازگشت، بیش از آنکه قصهٔ شروع دوباره باشد، داستان برخورد نیت خوب با واقعیت‌های پیچیده است. شری آرزوی مادری‌کردن دارد، اما آرزو به‌تنهایی برای بازسازی رابطه کافی نیست.
« اما فیلم از همان ابتدا روشن می‌کند که آزادی به‌معنای رهایی فوری نیست. »
شخصیت‌ها و اجرا
دخترش در غیاب او در خانهٔ برادر و زن‌برادرش بزرگ شده و به ثباتی خو گرفته است که شری هنوز توانایی فراهم‌کردنش را ندارد. خانواده نیز، با توجه به تجربه‌ای که از او دارند، به وعده‌هایش اعتماد نمی‌کنند. فیلم از این موقعیت برای ساختن تنشی اخلاقی بهره می‌گیرد: آیا شری باید صرفاً به‌سبب مادر بودن، فرصتی بی‌قیدوشرط دریافت کند، یا اعتماد
« خانواده نیز، با توجه به تجربه‌ای که از او دارند، به وعده‌هایش اعتماد نمی‌کنند. »
ثبت دیدگاه