وعده ژانری؛ آنچه اثر وعده می‌دهد

درآمد؛ چهار روایت، چهار برداشت از میل «داستان‌های شهوانی ۲» فیلمی آنتولوژی است که چهار فیلم‌ساز هندی را گرد هم می‌آورد تا از خلال چهار روایت مستقل، به میل، صمیمیت و مناسبات عاشقانه بپردازند. پیوند این قطعه‌ها نه یک قهرمان یا خط داستانی مشترک، بلکه پرسشی واحد است: خواسته‌های خصوصی آدم‌ها در برخورد با خانواده، طبقه، ازدواج و هنجارهای اجتماعی چه شکلی پیدا می‌کند؟

روایت و ریتم؛ جریان داستان

فیلم پاسخ یکدستی نمی‌دهد؛ هر بخش با لحنی متفاوت به این پرسش نزدیک می‌شود و همین تفاوت، هم منبع جذابیت مجموعه است و هم علت ناهمواری آن. فیلم از همان آغاز وعدهٔ مجموعه‌ای جسور و چندصدایی را می‌دهد، اما جسارتش بیش از آن‌که در نمایش آشکار باشد، در دست‌زدن به موضوعاتی است که معمولاً زیر نقاب شوخی، سکوت یا مصلحت پنهان می‌مانند.

شخصیت‌ها و اجرا

بااین‌حال، پرداختن به موضوعی تابوشکن به‌تنهایی برای ساختن درامی ماندگار کافی نیست؛ هر قصه باید شخصیت و کشمکش خود را چنان دقیق بنا کند که ایده از حد طرحی جذاب فراتر برود. ساختار آنتولوژی و نابرابری در کیفیت چهار فیلم کوتاه، چهار جهان روایی جداگانه می‌سازند. R. Balki به رابطهٔ پیش از ازدواج و نگاه نسل‌ها به زندگی زناشویی می‌پردازد؛ Konkona Sen Sharma در بخش «آینه» میل را در پیوند با طبقه و مشاهدهٔ پنه

« ساختار آنتولوژی و نابرابری در کیفیت چهار فیلم کوتاه، چهار جهان روایی جداگانه می‌سازند. »