نقد و بررسی
نقد خانه شلوغ 4 (Housefull 4) | 2019
وعده ژانری؛ آنچه اثر وعده می‌دهد
ایده‌ای بلندپروازانه در قالب کمدی عامه‌پسند «Housefull 4» به کارگردانی Farhad Samji، چهارمین قسمت مجموعه‌ای است که آشوب، شخصیت‌های اغراق‌شده و طنز فیزیکی را به امضای خود بدل کرده است. فیلم این بار برای گسترش دامنهٔ بازی، به ایدهٔ تناسخ و بازگشت سه زوج پس از شش قرن روی می‌آورد؛ ایده‌ای که می‌تواند هم بستری برای کمدیِ سوءتفاهم باشد و هم فرصتی برای پیوند گذشته و حال.
روایت و ریتم؛ جریان داستان
داستان میان دو دورهٔ تاریخی رفت‌وآمد می‌کند و از جابه‌جایی هویت‌ها و رابطه‌ها نیروی کمیک می‌گیرد، بی‌آنکه جزئیات مسیر بعدی ماجرا را آشکار کند. این انتخاب، دست‌کم در سطح طرح، ظرفیت قابل‌توجهی دارد. اختلاف میان فضای درباری و دنیای معاصر، امکان بازی با زبان، آداب و تصور شخصیت‌ها از عشق را فراهم می‌آورد.
« این انتخاب، دست‌کم در سطح طرح، ظرفیت قابل‌توجهی دارد. »
شخصیت‌ها و اجرا
مشکل از جایی آغاز می‌شود که فیلم بیش از آنکه این ظرفیت را به ساختاری منسجم بدل کند، آن را به سکویی برای انباشتن شوخی‌ها و موقعیت‌های پرسر‌وصدا تبدیل می‌کند. نتیجه اثری است که گاه ایده‌ای تازه در اختیار دارد، اما کمتر می‌داند چگونه آن را به‌طور پیوسته بپروراند. روایتی میان دو زمان حرکت میان گذشته و حال، هم ویژگی متمایز فیلم است و هم سرچشمهٔ اصلی آشفتگی آن.
« نتیجه اثری است که گاه ایده‌ای تازه در اختیار دارد، اما کمتر می‌داند چگونه آن را به‌طور پیوسته بپروراند. »
فضا و فرم؛ لحن بصری
تماشاگر باید شخصیت‌ها، نسبت‌های میان آن‌ها و بازتاب زندگی پیشینشان را هم‌زمان دنبال کند؛ کاری که در یک کمدی پرجمعیت و پرحادثه، به تمرکز روایی دقیقی نیاز دارد. اما روایت بارها با معرفی اطلاعات تازه یا تغییر ناگهانی موقعیت، فرصت نمی‌دهد پیوندهای داستانی به‌درستی جا بیفتند. در نتیجه، رفت‌وآمد زمانی گاهی بیشتر از آنکه تعلیق یا کشف ایجاد کند، حواس‌پرتی می‌آفریند.
« در نتیجه، رفت‌وآمد زمانی گاهی بیشتر از آنکه تعلیق یا کشف ایجاد کند، حواس‌پرتی می‌آفریند. »
قوت‌ها و کاستی‌ها
مسئله صرفاً پیچیدگی طرح نیست؛ یک روایت چندلایه می‌تواند برای مخاطب لذت‌بخش باشد، اگر هر جابه‌جایی هدفی روشن داشته باشد و اطلاعات تازه، تصویر کلی را دقیق‌تر کند. در اینجا، اما، بسیاری از صحنه‌ها بیشتر بهانه‌ای برای اجرای یک شوخی یا نمایش واکنشی اغراق‌آمیز به نظر می‌رسند. خط اصلی داستان زیر بار این افزوده‌ها کم‌رنگ می‌شود و گاهی دشوار است تشخیص داد کدام بخش از ماجرا قرار است پیش برود و کدام صرفاً برای طولانی‌تر کردن آشوب حضور دارد.
« در اینجا، اما، بسیاری از صحنه‌ها بیشتر بهانه‌ای برای اجرای یک شوخی یا نمایش واکنشی اغراق‌آمیز به نظر می‌رسند. »
جمع‌بندی
کمدیِ پرهیاهو و نابرابر طنز فیلم بر اغراق، بدفهمی، رفتارهای کودکانه و واکنش‌های بزرگ بنا شده است؛ همان نوع کمدی‌ای که مجموعهٔ «Housefull» از ابتدا با آن شناخته می‌شود. این شیوه گاه جواب می‌دهد: بعضی شوخی‌های کلامی و موقعیت‌های کمیک، به‌ویژه وقتی از تضاد میان دو دوره بهره می‌گیرند، خنده‌ای بی‌تکلف برمی‌ان
ثبت دیدگاه