وعده ژانری؛ آنچه اثر وعده می‌دهد

بازتعریف وحشت در روزگار قرنطینه «بد بن ۸: همه‌گیری» از دل موقعیتی برمی‌آید که در سال ۲۰۲۰ برای بسیاری از مردم به تجربه‌ای ملموس تبدیل شد: ماندن در خانه، ارتباط از راه دور و اضطرابی دائمی دربارهٔ آنچه بیرون از قاب دوربین رخ می‌دهد. تام رایلی، شخصیت محوری مجموعه، این‌بار به‌جای آنکه شخصاً سراغ خانه‌های تسخیرشده برود، مشاور اینترنتی کسانی می‌شود که نمی‌دانند با پدیده‌ای فراطبیعی مواجه‌اند یا نه.

روایت و ریتم؛ جریان داستان

فیلم از همین تغییر ساده، چارچوبی تازه برای وحشت پیدا می‌کند: رخدادها را نه از مسیر یک قهرمان حاضر در صحنه، بلکه از خلال تماس‌ها و ویدئوهای ارسالی می‌بینیم. این انتخاب با فضای زمانه تناسب دارد و به فیلم امکان می‌دهد فاصله‌گذاری اجتماعی را به بخشی از زبان روایی‌اش بدل کند. صفحهٔ رایانه، پنجرهٔ تماس تصویری و کلیپ‌های کوتاه، جای راهروهای تاریک و خانه‌های متروک را می‌گیرند.

« صفحهٔ رایانه، پنجرهٔ تماس تصویری و کلیپ‌های کوتاه، جای راهروهای تاریک و خانه‌های متروک را می‌گیرند. »

شخصیت‌ها و اجرا

با این حال، ایدهٔ به‌روز فیلم بیش از آنکه به تحولی عمیق در روایت بینجامد، سکویی برای مجموعه‌ای از موقعیت‌های مستقل می‌شود؛ موقعیت‌هایی که کیفیت و اثرگذاری‌شان یکسان نیست. روایت تکه‌تکه و منطق فیلمِ یافته‌شده ساختار اثر بر گردآوری و تماشای تصاویر بنا شده است؛ روشی که در سنت وحشتِ مستندنما جای می‌گیرد، اما این‌بار با ظاهر آشنای تماس‌های آنلاین و محتوای ارسالی کاربران پیوند می‌خورد.

فضا و فرم؛ لحن بصری

هر ویدئو دریچه‌ای کوتاه به تجربهٔ فردی دیگر است و تام با دیدن آن می‌کوشد معنای اتفاق را حدس بزند. این قالب از نظر مفهومی ظرفیت خوبی دارد: تصویر ناقص است، اطلاعات محدودند و بیننده ناچار می‌شود مانند شخصیت اصلی دربارهٔ آنچه دیده، داوری کند. اما همین پراکندگی، پیوند میان بخش‌ها را شکننده می‌کند.

« هر ویدئو دریچه‌ای کوتاه به تجربهٔ فردی دیگر است و تام با دیدن آن می‌کوشد معنای اتفاق را حدس بزند. »

قوت‌ها و کاستی‌ها

فیلم به‌جای آنکه هر کلیپ را پله‌ای برای پیشبرد یک خط داستانی روشن قرار دهد، بیشتر به رفت‌وآمد میان نمونه‌های جداگانه متکی است. تام نقش رابط و ناظر را بر عهده دارد، ولی رابطهٔ میان پرونده‌ها همیشه آن‌قدر محکم نیست که مجموعه را به روایتی یکپارچه بدل کند. نتیجه اثری است که تازگی قالبش را زود آشکار می‌کند، اما برای حفظ انسجام به شخصیت محوری و واکنش‌های او بیش از حد تکیه دارد.

جمع‌بندی

تام رایلی؛ تکیه‌گاه و منبع طنز حضور تام رایلی مهم‌ترین عامل تداوم فیلم است. او با لحنی خشک، شوخی‌های ناگهانی و نوعی بی‌اعتنایی نمایشی به امور هولناک، فضای اثر

« تام رایلی؛ تکیه‌گاه و منبع طنز حضور تام رایلی مهم‌ترین عامل تداوم فیلم است. »