جان فل رایان موسیقیدان و منتقد فیلم است که به آزمایشهای فرمی و تحلیل تصویری علاقه دارد. او در «Room 237» یکی از پنج صدای اصلی مستند است و شیوهای نامتعارف برای بررسی «درخشش» به کار میگیرد: فیلم را همزمان رو به جلو و معکوس روی هم میاندازد تا از همزمانیها و شباهتهای بصری احتمالی سرنخ بگیرد. رایان از این تجربه برای ساختن خوانشی تازه از فیلم استفاده میکند و در مستند درباره تأثیر وسواسگونه اثر بر خودش نیز حرف میزند.