دانیل اردِی در «Father» نقش تاکوی خردسال را بازی میکند؛ پسری که مرگ پدرش را در کودکی تجربه کرده و از او خاطرات اندکی به یاد دارد. این نقش، بخش آغازین مسیر شخصیت اصلی را شکل میدهد و سرچشمه خیالپردازیهای بعدی او درباره پدر است. اطلاعات قابل اتکا درباره جزئیات زندگی حرفهای اردِی محدود است؛ آنچه در این اثر روشن است، حضور او در نقش نسخه کودک تاکو و سهمش در نمایش تجربه فقدان و شکلگیری خاطره در روایت فیلم است.