آریا شارما بازیگر جوانی است که در «لال سینگ چادا» نقش زنی را بازی میکند که روبهروی لال در قطار نشسته است. قاب قطار، موقعیتی برای شنیدن روایت لال از زندگیاش فراهم میکند؛ بنابراین مسافران روبهرویش بخشی از چارچوب داستانگویی فیلم هستند. نقش شارما کوتاه و مکمل است، اما در شکلگیری فضای آغازین روایت سهم دارد. او در این صحنه شنوندهٔ لال است و حضورش به معرفی شیوهای کمک میکند که داستان، خاطرات شخصیت اصلی را به تماشاگر منتقل میکند.