نقد و بررسی
نقد جمعه (Friday) | 1995
وعده ژانری؛ آنچه اثر وعده می‌دهد
روزمرّگی به‌مثابهٔ صحنهٔ کمدی «Friday» ساختهٔ سال ۱۹۹۵، بیش از آن‌که بر داستانی پرپیچ‌وخم تکیه کند، از یک روز معمولی در جنوب لس‌آنجلس مادهٔ خام کمدی می‌سازد. کریگ و اسموکی، دو دوست بی‌کار، بیشتر وقتشان را در محله می‌گذرانند؛ آدم‌هایی سر می‌رسند، گفت‌وگوها شکل می‌گیرند و گرفتاری‌های کوچک و بزرگ، روز آرامشان را به ماجرایی پرتنش بدل می‌کند.
روایت و ریتم؛ جریان داستان
همین محدودبودن زمان و مکان، هم مهم‌ترین امتیاز فیلم است و هم سرچشمهٔ بخشی از کاستی‌های آن: «Friday» به‌جای آن‌که تماشاگر را با رویدادهای پی‌درپی به جلو براند، از او می‌خواهد در فضای محله بماند و از برخورد شخصیت‌ها و شوخی‌هایشان لذت ببرد. فیلم را F. Gary Gray کارگردانی کرده و فیلم‌نامه را Ice Cube و DJ Pooh نوشته‌اند؛ همکاری‌ای که به اثر لحنی آشنا و ملموس می‌دهد.
شخصیت‌ها و اجرا
«Friday» در برابر تصویرهای غالباً خشن از زندگی محله‌ای، بر رفاقت، شوخی و جزئیات روزمره تمرکز می‌کند؛ انتخابی که آن را از یک کمدی صرفاً موقعیت‌محور فراتر می‌برد، هرچند قرار نیست به مطالعه‌ای جامع و جدی دربارهٔ جامعه بدل شود.> [blocked]
ثبت دیدگاه