نقد و بررسی
نقد 8 Women | 2002
وعده ژانری؛ آنچه اثر وعده می‌دهد
میان معما و نمایش «هشت زن» فیلمی است که از همان آغاز روشن می‌کند قرار نیست معمای قتل را همچون پرونده‌ای واقع‌گرا و موشکافانه پیش ببرد. ماجرا در خانه‌ای دورافتاده و برفی، در آستانهٔ کریسمس، با جسد مردی آغاز می‌شود که هشت زنِ حاضر در خانه هر یک نسبتی با او دارند و هر کدام چیزی برای پنهان‌کردن.
روایت و ریتم؛ جریان داستان
اما قتل در اینجا بیش از آن‌که مرکز یک تریلر متعارف باشد، ماشه‌ای برای گشودن درهای بستهٔ خانواده است: رازها رو می‌آیند، مناسبات قدرت آشکار می‌شوند و نزاع‌های فروخورده از زیر آداب ظاهراً محترمانه سر برمی‌آورند. فرانسوا اوزون فیلم را بر پایهٔ نمایشنامه‌ای از روبر توما ساخته و ردّ منشأ صحنه‌ای آن را پنهان نمی‌کند.
« فرانسوا اوزون فیلم را بر پایهٔ نمایشنامه‌ای از روبر توما ساخته و ردّ منشأ صحنه‌ای آن را پنهان نمی‌کند. »
شخصیت‌ها و اجرا
بیشتر رخدادها در فضای محدود عمارت و در برابر چیدمانی آشکارا ساختگی می‌گذرند. فیلم نه می‌کوشد این محدودیت را با واقع‌نمایی بپوشاند و نه از آن شرم دارد؛ برعکس، آن را به بخشی از زبان خود تبدیل می‌کند. حاصل، اثری است که هم‌زمان به معمای قتل، کمدی سیاه، ملودرام و موزیکال سرک می‌کشد و از قراردادهای هر یک بازیگوشانه بهره می‌گیرد.
« بیشتر رخدادها در فضای محدود عمارت و در برابر چیدمانی آشکارا ساختگی می‌گذرند. »
فضا و فرم؛ لحن بصری
[> [blocked]
ثبت دیدگاه